Pamięć (nie)zatopiona
Książka „Pamięć (nie)zatopiona”, wydana przez Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego, jest publikacją poświęconą pamięci miejsc i ludzi związanych z terenami, które zniknęły lub uległy głębokim przeobrażeniom w związku z budową Jeziora Solińskiego. Stanowi rozwinięcie wieloletniego projektu artystycznego Barbary Hubert, w którym historia lokalna, relacje świadków, dokumentacja oraz współczesna praktyka artystyczna spotykają się wokół problemu pamięci i nieobecności.
Punktem wyjścia książki jest historia miejscowości znajdujących się na obszarze dzisiejszego zbiornika solińskiego i jego bezpośredniego otoczenia, m.in. Soliny, Horodka, Sokolego, Teleśnicy Sanny, Chrewtu oraz części dawnej Wołkowyi. Interesujące są jednak nie tylko same fakty dotyczące przemian przestrzeni, lecz przede wszystkim to, co pozostało po dawnym świecie w pamięci mieszkańców. Zatopione lub przekształcone miejsca istnieją nadal w opowieściach, rodzinnych fotografiach, dokumentach, wspomnieniach świadków oraz w pamięci kolejnych pokoleń.
Istotnym elementem publikacji są historie ludzi, dla których tereny znajdujące się dziś pod wodą lub w sąsiedztwie jeziora były przestrzenią codziennego życia. Wspomnienia związane z domami, drogami, polami, sąsiedztwem i krajobrazem tworzą wielogłosową opowieść o miejscu, którego fizyczny obraz został przerwany, lecz którego pamięć nie zniknęła. To właśnie ten paradoks zawarty jest w tytule książki - „Pamięć (nie)zatopiona”.
Książka pozostaje ściśle związana z wizualną częścią projektu „Pamięć (nie)zatopiona”, obejmującego również wielkoformatowe prace malarskie na przezroczystych płytach pleksi, film dokumentalny oraz autorski artbook, który jest częścią książki. Zastosowana w obrazach transparentność i wielowarstwowość materiału stała się metaforą pamięci: poszczególne obrazy i porządki czasowe przenikają się, tak jak współczesny krajobraz przenika się z jego nieobecną już przeszłością.
Zobacz w Repozytorium UR